11 Απρ 2012

Το δάσος που προτιμούν οι ιάπωνες αυτόχειρες

   
Μπορεί κάποτε στην Ιαπωνία η αυτοχειρία να αποτελούσε αναπόσπαστο τμήμα της παράδοσης των σαμουράι, οι οποίοι πραγματοποιούσαν το τελετουργικό χαρακίρι για να διαφυλάξουν την τιμή τους, τις τελευταίες δεκαετίες όμως πολλοί αυτόχειρες και...
 
επίδοξοι αυτόχειρες προτιμούν να δίνουν τέλος στη ζωή τους μακριά από αδιάκριτα μάτια, στην μοναξιά που παρέχει το δάσος Αοκιγκαχάρα, στους πρόποδες του όρους Φούτζι.

Μυστήριο αποτελεί ακόμη και σήμερα γιατί επιλέγουν αυτή την τοποθεσία οι απελπισμένοι Ιάπωνες, γεγονός όμως είναι, ότι το πυκνό, αειθαλές δάσος αποτελεί ιδανική τελευταία κατοικία για πολλούς από αυτούς. Τα μακάβρια ευρήματα μιλούν από μόνα τους: οι αρχές ανακαλύπτουν περισσότερα από 100 πτώματα ετησίως, την ώρα όμως που εκατοντάδες άλλα δεν ανακαλύπτονται ποτέ ή μένουν κρυμμένα για χρόνια.


Ένας από τους εργαζόμενους που φροντίζουν το δάσος, μετά από 30 χρόνια εργασίας και πολυάριθμες «συναντήσεις» με σορούς σε διάφορα στάδια αποσύνθεσης, δημιούργησε ένα ντοκιμαντέρ, στο οποίο φαίνεται το εύρος του φαινόμενου, καθώς και τα ίχνη εκείνων που αποφάσισαν να πάρουν τη ζωή τους στο Αοκιγκαχάρα - θηλιές στα δέντρα, σημειώματα αυτοκτονίας και άλλα..


Οι αρχές γνωρίζουν καλά τι συμβαίνει εκεί και έτσι υπάρχουν πινακίδες που προτρέπουν τους επίδοξους αυτόχειρες να αναστρέψουν την απόφασή τους. Τοποθετημένες κατά μήκος του δημόσιου μονοπατιού και στις παρυφές της δασικής περιοχής στην οποία απαγορεύεται η πρόσβαση στους πολίτες, συνήθως σηματοδοτούν το σημείο χωρίς επιστροφή. «Η ζωή σου είναι ένα πολύτιμο δώρο από τους γονείς σου, σε παρακαλώ σκέψου τους γονείς, τους συγγενείς και τα παιδιά σου. Μην τα κρατάς μέσα σου. Μίλησε για τα βάσανά σου», γράφουν.


Παρά τον ανησυχητικό αριθμό εκείνων που κωφεύουν σε τέτοιες παρακλήσεις, υπάρχουν κάποιοι που αλλάζουν γνώμη. Αβέβαιοι για το αν είναι έτοιμοι να πεθάνουν, συχνά ξετυλίγουν ένα κομμάτι ταινία σαν μίτο της Αριάδνης πίσω τους, ώστε να μπορέσουν να ξαναβρούν τον δρόμο για την πόλη και την ασφάλεια μέσα από το πυκνό δάσος, στο οποίο είναι εξαιρετικά εύκολο να χαθεί κανείς και δύσκολο να προσανατολιστεί.